Opnun afstaðin

Úr skuggsjá

Minnið malar. Ljós grefur úr gleymsku.
Tikk, tikk, tímavél.
Hvað manstu?

Í kvöld viðrar vel til að grafa. Bíða fram í myrkur (eða þar til þolinmæðina þrýtur og maður áttar sig á því að það er miður júlí og dimmara verður ekki) og kveikja þá á malandi maskínunni sem vonandi fer í gang.

Úr skuggsjá er skyggnilýsing. Sem er auðvitað orðaleikur. Og samt ekki.

Einkasýning í The Demented diamond of Kling & Bang´s Confected Video Archive sem er hluti af sýningunni Independent People.


Slide on

Memory whirrs. Light unearths from oblivion.
Tick, tack, time machine.
What can you recall?

Tonight's conditions are good for digging. Waiting for darkness to come (or until patience is exhausted and you realize it is mid July and it will not get any darker) to turn on the whirring machine, that will hopefully start.

Styttist í opnun á morgun...

... from Thorgunnur Oddsdottir on Vimeo.

Still in progress...

Work in Progress

Hluti af þessu. Og samt kannski miklu frekar þessu.

Sumarnótt við Gróttu

Vor í krukku

Mamma og pabbi

Sjóræningjaskip

Þegar maður á ekki börn verður maður bara að monta sig af annarra manna börnum.

Bjartmar systursonur minn teiknaði þetta fína sjóræningjaskip. Hann er fimm ára.

Þarna eru stórhættulegar fallbyssur og neðan þilja eru hvorki fleiri né færri en sex fjársjóðskistur. Nokkrar fjársjóðskistur til viðbótar eru þarna á hafsbotni og bíða þess að verða fundnar.

Ísland í sumar...

Ísland í dag

Dubai

Ó það er svo gaman að sækja filmur í framköllun... og byrja að skanna.

Og svo komu jól í sveitinni

Jólagott

Föndurstund

Fléttaðir jólapokar.
Glimmer, glansmyndir og gulnaður pappír.

Afvegaleiðsögn 2

Og svo héldum við áfram í dag.

Afvegaleiðsögn

Af hverju þykir það neikvætt að afvegaleiða þegar það þýðir í raun bara að vera leiddur út af veginum.

Í tilefni af 20 ára afmæli fræðsludeildar listasafns Reykjavíkur vorum við Ingibjörg og Anna Hrund fengnar til að vera með stuttar hádegisleiðsagnir á Kjarvalsstöðum í þessari viku. Við ákváðum að bjóða upp á afvegaleiðsagnir. Þær tengjast sýningunum í safninu ekki neitt og eru spunnar af fingrum fram en gefa vonandi smá innsýn í lífið utan vegar.

Fyrsta afvegaleiðsögnin fór fram í dag.

Bálköstur

Þessi elska hangir víst uppi á vegg í London.

Þetta er ósköp kyrrlát mynd og því kann það að koma á óvart að meðan á myndatöku stóð óttaðist ég um líf mitt og limi. Þetta er tekið á leiðinni út á Látrabjarg og þarna er gríðarlegt kríuvarp. Um leið og ég steig út úr bílnum með myndavélina réðust þær að mér úr öllum áttum svo ég rétt komst inn í bíl aftur. Gerði svo viðeigandi ráðstafnir meðan kríurnar byrjuðu að gogga í bílinn. Vafði peysu um höfuðið og svo skriðum við Birkir út og löbbuðum þessa fimm metra frá bílnum nánast í faðmlögum, ég með hendur og auga á myndavélinni og hann veifandi tveimur göngustöfum upp í loft okkur til varnar. Hávaðinn var rosalegur.

Ég smellti bara af tveimur römmum (enda tímafrekt að taka mynd á þessa elsku) og flúði svo aftur inn í bíl. Og var ofboðslega spennt að sækja filmuna í framköllun til að vita hvort þetta hefði lukkast.

Það var bara eitthvað við þennan bálköst þarna í fjörunni sem mér fannst svo fallegt...
og svo er það þessi græni litur...

Útlönd

Ég var í London um daginn...

Skissubókin

Líf mitt í hnotskurn

Úr kassanum hans afa

Ég veit ekki hver sagan er á bak við þessa mynd.

Hún kemur úr kassa sem Rósberg afi minn átti og er fullur af gömlum myndum og filmum.

Mér finnst hún eitthvað svo dásamleg.

Hópur af ferðafólki stillir sér upp, líklega fyrir myndatöku en ljósmyndarinn sem tekur þessa mynd fylgist með í fjarska og tekur þannig mynd af myndatökunni. Svo er eins og rútan ætli að stinga af.

Og fossinn sem er svo fallegur, er á leiðinni út úr rammanum hinum meginn.

Bjútífúl.